موشک بادکنکی
در روزگار قدیم، دهکده ای وجود داشت که مردمان آن با صلح و صفا کنار یکدیگر زندگی می کردند. در اطراف این دهکده کوه بلندی بود. بالای این کوه بلند غول مهربانی زندگی میکرد. غول قصه ما موقع خواب خروپف می کرد و مردم دهکده از صدای خروپف غول شبها خوابشون نمی برد. یک روز همه مردم ده دور هم جمع شدند و تصمیم گرفتند پیش آقا غوله برند و بهش بگند شبها کمتر خروپف کند. اما هیچ کس حاضر نشد پیش غول بره، چون همه می ترسیدند غوله آنها را نبینه و زیر پا لهشون کنه. پس تصمیم گرفتند یه نامه به غول بفرستند. اما باید یه راهی برای رساندن این نامه به دست غول، بدون اینکه کسی پیشش بره پیدا کنند. برای اینکار از مردم خواسته میشه که هر کسی هر شیء به درد بخوری که تو خونه داره بیاره تا ببینند با آن ها چه کاری میشه کرد. وسایلی که جمع می شوند از این قرار است:
بادکنک
برگه کاغذ
نی نوشابه
نخ
نوار چسب
قیچی
ویک سری وسایل ریز ودرشت
۱- یک نی پلاستیکی را از نیمه ببرید و رشته (حداقل ۶ متر جالب خواهد بود) را میان دو صندلی یا چیزی شبیه آن ببندید.
۲- نی را از میان رشته بگذرانید. تا رشته را نسبتا محکم ببندید (صندلی ها را آنچنان از هم فاصله دهید تا رشته محکم شود).
۳- بادکنک را باد کنید، اما سر آن را بطور موقت با گیره ببندید و بادکنک را به نی بچسبانید.
۴- گیره بادکنک را آزاد کنید تا بادکنک به راه بیافتد و در طول رشته به سمت صندلی دیگر (با سرعت) پرتاب شود.
۵- با انواع دیگر بادکنک امتحان کنند!
۶- پرسش: “اگر گیره بادکنک را باز کنیم چه می شود؟”
۷- گیره بادکنک را آزاد کنید تا بادکنک به راه بیافتد و در طول رشته به سمت صندلی دیگر (با سرعت) پرتاب شود. مشاهدات خود را توصیف کنید و دلیل آن را توضیح دهید.
۸- پرسش: “اگر بادکنک را کوچک یا بزرگ کنیم چه می شود؟” مشاهدات خود را توصیف کنید.